Hopeloosheid drieg soms om oor te neem. Mens sien in jou eie gemeenskap dinge soos 'n oorgrote meerderheid van kinders wat sonder gesins waardes moet grootword. By wie gebrokenheid groter is as heelheid in huwelike en lewensvervulling. Daar is baie meer klagtes as vreugdes, meer ontvlugting as oplossings. Mense smag na liefde en aandag en word gewurg van die suurstof van liefde. Dan is daar nog die Mosambiekers waaronder mens werk wat vasgevang is in 'n baie onfunksionele kerk en vreesagtige gemeenskap wat op korrupsie en manupilasie funksioneer. Wanneer daar dan gewys op gemeenskappe wat getransformeer moet word is die reaksie van baie dat dit nie moontlik is nie. Mens kan grotendeels hoop op een of twee persone wat beinvloed kan word, maar gemeenskappe in die realiteit waarin ons  lewe verander nie.

In die wurggreep soek ek weer na hoop. Hoop wat nog kan droom oor 'n beter toekoms hier op aarde al. Hoop wat glo dat daar 'n moontlikheid in die lewe is dat daar gemeenskappe kan wees wat vir mense wat nie liefde ken nie, liefde kan wys; hulle wat waardigheid verloor het, weer waardigheid kan gee; sekuriteit kan bied vir die wat bang is; genesing kan bied met ongeneeslike siektes al is dit nie fisiese genesing nie; wat vergifnis kan leef teenoor skuldenaars; wat die gif van verbittering kan uithaal in die lewens van die wat onregverdig behandel is of verneder is; wat die afbrekende waardes van status, besit, verkeerde plesier en mag, uit sisteme kan uithaal. Selfs al is die gemeenskappe klein. Hoop wat glo dat klein tekens van hoop kan groei soos saad wat ontkiem. As hierdie hoop dood is, dan is daar geen bestaansreg vir die Handevat bediening nie, so ook nie vir gemeente wees in die kerk nie. In die soektog het ek op die volgende afgekom:

Hoop is nie afhanklik van resultate nie. Ek maak weer 'n keuse om hoop te lewe, want hoop is 'n werkwoord. Of hoop nou deur my pogings gaan realiseer of nie, ek besluit om te leef asof dit gaan gebeur, want ek glo nog steeds dit kan realiseer hier in die donker wêreld.

Die strategie om daar te kom is minder belangrik as die geloof daaragter, wat glo dat hoop kan realiseer. Strategie kan en moet gedurig evalueer word. Op die stadium lyk die Handevat bediening se strategie as volg:

http://mchost.co.za/~ruvuma/index.php?option=com_content&view=article&id=14&Itemid=91

Ek nooi jou uit om die strategie te help aanpas sodat dit ook joune kan word, maar bo dit om saam met my te besluit om te hoop. (werkwoord). Dit is my en Handevat se bestaansreg. Selfs of dit slaag of nie, ek gaan baie met Hom baklei dat dit moet slaag daarin om mense te help al verander net ek. Die vervulling lê in die besig wees met Hoop!

Ons kan as hoopvolle mense besig wees met ons broers in Mosambiek, selfs al wil die vyeboom nie bot (Habakuk).